Manggagawa, gampanan ang makasaysayang papel!

Nananatili ang kabuluhan ng Pandaigdigang Araw ng Paggawa lalo’t nataon na naman ito sa isa pang pambansang halalan. Umaasa ang manggagawa na kahit man lang sa araw na ito ay tatalakayin ng mga kandidato ang usaping pang-manggagawa. Harinawa magkagayun sa kabila ng nakasanayan nilang siraan laban sa isa’t isa. Wala na kasi tayong pagkakataong marinig ang masasabi nila hinggil sa mga isyu dahil di nila dinadaluhan ang mga debate’t talakayang pampubliko. Mangangapa na lang tayo sa kung sino ang maka-manggagawa. Mahirap itong gawin, lalo’t ang kanilang mga nagawa o di nagawa para sa manggagawa ay salat.

Ayon sa Department of Labor and Employment, higit isang milyong trabaho ang nalilikha taun-taon sa nakaraang tatlong taon. Kung ilan sa mga ito ang disente ay di natin matanto. Gayunpaman, umabot pa rin ng 11 porsyento o 3.9 milyon Pilipino ang walang trabaho noong unang bahagi ng taon.

Ang underemployment ay lumago rin sa 17.5 porsyento, kumpara sa 16.1 porsyento noong isang taon. Di rin malinaw kung may sasalo sa 300,000 estudyante na nagsipagtapos sa pag-aaral.

Lumalala ang kalagayan ng manggagawa bunsod ng kontraktwalisasyon na nagkakait sa kanila ng katiyakan sa trabaho. Ayon sa pagsasaliksik ng FFW, mahigit kumulang 16 porsyento ng mga manggagawa sa bawat kompanya ay mula sa manpower agencies. Ito ang nakahahadlang sa kanilang regularisasyon at nagpapahina sa karapatang mag-organisa at mag-unyon.

Dagdag pa rito ang hinihinalang pagkalustay ng pondo ng mga ahensyang nagbibigay ng social protection sa mangagawa at kanyang pamilya tulad ng SSS, GSIS atbp. Ang kaligtasan at kalusugan din sa loob ng pagawaan at opisina ay salat, kaya’t malayong makamtan ang disenteng trabaho.

Nirereklamo ng mga mamumuhunan ang tila paiba-ibang patakarang pang-ekonomiya habang patuloy ang kaguluhang pampulitika. Nakakahiya rin ang inilathala ng Transparency International hinggil sa lumalaganap na katiwalian sa gobyerno at ang travel ban ng ilang bansa laban sa Pilipinas dala ng bantang terorismo, na sumalanta sa turismo at trabaho sa sektor ng serbisyo. Ilang trabaho ang nawawala dahil dito.

Sa kabila ng walang habas na globalisasyon at walang patid na liberalisasyon na nagbabawas ng trabaho, nagpapababa ng sahod, nagpapalubha sa kondisyon sa paggawa at nagwawasak ng katiyakan sa trabaho, tayo ay mananatiling nakatindig, anumang unos.

Bilang unyon, tulungan natin ang ating sarili at makipag-kapatiran sa mga sektor na kasama natin sa trade union-social movement. Simple man ang nasimulan ng FFW, kongkreto at maipagmamalaki ang tulong na naibigay nito sa kanyang kasapian tulad ng paghahanap at pagbibigay ng trabaho, edukasyon at pagsasanay at tulong sa negosyo.

Wala tayong maaasahan kundi ang pinagsama-sama nating lakas upang makabangon at magkaroon ng pag-asa. May halalan man o wala, o sa kabila ng halalan, pamunuan natin ang mga gawain at itaguyod ang mga adhikaing makatutulong sa ating ka-uri at sambayanan, samantalang pananagutin ang pamahalaan sa mga pagkukulang nito.

Ang hamon ay ipagpapatuloy ang pakikibaka para sa karapatang mag-organisa at pagharap sa employer tungo sa makabuluhang negosasyon.

Sa kabila nito, ating tanganan ang ating kinabukasan at gampanan ang tungkulin sa kasaysayan bilang tagapaglikha ng yaman ng bansa at tagapamandila ng katarungang panlipunan at kalayaan.

Federation of Free Workers (FFW)
Mayo 1, 2004